Το Αμερικανικό φιάσκο στην Μέση Ανατολή (Ελεύθερος Τύπος 16.01.2020)

Το Αμερικανικό φιάσκο στην Μέση Ανατολή

Μετά τα πρόσφατα γεγονότα με το Ιράν, η πολιτική της Αμερικής στην Μέση Ανατολή, πρεπει να ιδωθει με αλλη ματια απο αυτη που για χρόνια γνωρίζαμε. Έχει πάψει πια η Αμερική να είναι ο κύριος παίκτης στην περιοχή και εισπράττει εκεί αυτό που είχε πει ο Κόλιν Παουελ στον Τζορτζ Μπους λίγο πριν την εισβολή στο Ιράκ. Τουχε μιλήσει χρησιμοποιώντας φράση που εμοιαζε με παραβολή. ” Όταν μπεις σ’ένα μαγαζί με πορσελάνες πρόσεχε γιατί ο,τι σπάσεις από αυτές θα το πληρωσεις”.
Από τις 11 Σεπτεμβρίου του 2001 με τις τραγικές συνεπείς των δίδυμων Πύργων, η Αμερική έσπασε πολλά άλλα και πλήρωσε πολλά στην Μέση Ανατολή.
Ο Ντόναλντ Τραμπ το αντιλήφθηκε αυτό κι έθεσε δημοσίως το ερώτημα: έγιναν τοσα πράγματα, καταστροφές, χάθηκαν χρήματα και ζωές. Για να χουμε ποιο οφελος;” .
Αυτό το ερώτημα σε συνδυασμό με το ταμπεραμέντο ενός μπιζνεσμαν που έχει ο Αμερικανός πρόεδρος μπορεί να εκφράσει την ουσία και τον προσανατολισμό της ως τώρα πολιτικής του. Ένα τηλεφώνημα του Ταγίπ Ερντογάν κι αμέσως ο Ντόναλντ Τραμπ αποδέχεται να εγκαταλείψει τους Κούρδους συμμάχους του .Στα χέρια των Ρωσσων και του Ασσαντ, μια εγκατάλειψη που πολλοί θεώρησαν ως προδοσία. Μιας κι ήταν αυτοί οι Κούρδοι που έκαναν όλη την βρώμικη δουλειά εναντίον του ισλαμικού Κράτους.
Παράλληλα θέλει να φύγει από το Αφγανιστάν και ν’ αφήσει έτσι στα χέρια των Ταλιμπάν 18 χρόνια μετά, την περιοχή. Αλλά και στο Ιράκ δεν εφαρμόζει άλλη πολιτική πάρα αυτήν της σταδιακής μείωσης των Αμερικανών στρατιωτών με σκοπό την οριστική σύντομα απόσυρση τους. Να υπενθυμίσω ότι την τελευταία δεκαετία αναπτύχθηκαν περίπου 160000 Αμερικανοί στρατιώτες στο Ιράκ. Κι αν δεν συνέβαινε ο,τι συνέβη με την εκτέλεση του Ιρανού στρατηγού ίσως να μην υπήρχε αυτή η αναβολή αποχώρησης των λίγων ακόμη στρατιωτών των ΗΠΑ πουχούν εκεί απομείνει.
Από αυτά που ήδη ανέφερα και από το γεγονός ότι οι Ρώσοι είναι απανταχού παρόντες όσο ποτέ εκεί, εύκολα μπορεί κάποιος ν’αντιληφθει ότι η Αμερική έχει υποστεί μια ήττα στην Μέση Ανατολή. Πέρα από διάφορες αναλύσεις που μιλούν για σιωπηλή και μυστική συμφωνία Αμερικανών Ρώσων ώστε αυτοί οι τελευταίοι ν’αναλαβουν πια τον ηγετικό ρόλο στην περιοχή, το βέβαιο είναι ότι οι ΗΠΑ, έπαθαν ζημιά εκεί κι η πολιτική τους απέτυχε.
Η Μεσανατολικη περιπέτεια των Αμερικανών τους κόστισε 2000 δισεκατομμύρια δολλάρια, τον θάνατο 7000 Πεζοναυτών και ταυτόχρονα κατέγραψε 300000 νεκρούς αμάχους όλης της περιοχής δίχως να υπολογιστούν προς το παρόν οι απώλειες των αμάχων της Συρίας.
Σ’ αυτο το μεγαλεπήβολο επί χρόνια ευρύ φάσμα μαχών μπορεί κάποιος εύκολα να μιλήσει γι’Αμερικανικο φιάσκο. Η δολοφονία του Ιρανού στρατηγού ήταν η απόδειξη αυτού του πολιτικού Αμερικανικού φιάσκο. Θυμίζει εκείνον που χάνει έδαφος στον πόλεμο, κι αφήνει μοιραία την θέση του άλλους. Εν προκειμένω στους Ρώσους του Πούτιν, στο ένοχο πολλών φόνων αμάχων σύστημα διακυβέρνησης του Ασσαντ στην Συρία, στον πονηρό Ανατολιτη Ερντογκάν που διασφαλίζεται από την Κουρδική απειλή και ακόμη στο Ιράν και τους συμμάχους του το Χετζμπολαχ που ναι στις πόρτες του Ισραήλ. Και τι κάνει αυτός που υποχωρεί αφήνοντας στην θέση τους άλλους; Θέλει να δείξει ότι ακόμα είναι ισχυρός, ό,τι έχει μπράτσα. Και χτυπα σκοτώνοντας κάποιον συμβολικά ισχυρό όπως τον Ιρανό στρατηγό για να πληγώσει και να πονέσει τον αντίπαλο. Τι πετυχαίνει όμως ταυτοχρονα; Να συσπειρώσει τους μουλάδες και να πνιγεί γι’ ακόμη μια φορά η καθε φωνή διαμαρτυρίας της αντιπολιτευσης στο Ιραν.Παραλληλσ το κενο που αφηνει η Αμερικη στην Μεση Ανατολη δεν κσλυπτεται απο την Ευρωπη. Η Γεωπολιτικη ηττα της Δυσης εκεί είναι εμφανής.
Αν αυτό δεν λέγεται πολιτικό φιάσκο της Αμερικανικής πολιτικής στην Μέση Ανατολή τότε τι λεγεται;

Δημοσθένης Δαββετας Καθηγητής Φιλοσοφίας της Τέχνης, ποιητής, εικαστικός.