Nov 172019
 

Κινεζικό μοντέλο κι Ευρωπαϊκή Δημοκρατία .

Εδώ και κάποιες μέρες γίνεται μεγαλος θόρυβος στην Γαλλία από την απόφαση του Προέδρου Μακρον να χρησιμοποιηθεί πια επισήμως στην χώρα η τεχνολογια ταυτοποίησης κάποιου μέσω της εμφάνισης του προσωπου του . Η αναγνώριση κάποιου μέσω της τεχνολογικής χρήσης του προσώπου του βοηθά στο να βαλει αμέσως το κομπιούτερ ένα ονομα στο πρόσωπο που εμφανίζεται . Όπως και στα βιομετρικά διαβατήρια το κομπιούτερ συγκρίνει την εικόνα του προσώπου με τα χαρακτηριστικά της φωτογραφίας του διαβατηρίου τα οποία βρίσκονται στην βάση δεδομένων κι αμέσως γίνεται ταυτοποίηση του προσώπου . Είναι ακριβως το ίδιο Όπως όταν αντιπαραθέτουν ένα ηλεκτρονικό ίχνος μ’αυτο που εμπεριέχεται στον ηλεκτρονικό φάκελο της αστυνομίας . Η εμφάνιση του προσώπου ως βάση ταυτοποίησης προκαλεί θόρυβο γιατί μας φέρνει αντιμέτωπους με το δίλλημα ανάμεσα στην πρόληψη ασφαλείας και στην ελευθερία του ατόμου . Από την μια ο μπαμπούλας της τρομοκρατίας κι από την άλλη η κόλαση του απόλυτου ανα πάσα στιγμή ελέγχου της ατομικότητας μας . Ο κίνδυνος των συνεπειών αυτης της μεθόδου είναι εμφανής κι ανησυχεί κάθε πολίτη με δημοκρατική ευαισθησία κι αίσθηση ελευθερίας . Αυτό το σύστημα , αυτή η προαναφερθείσα τελευταιας τεχνολογιας μεθοδος ταυτοποιησης ,μπορεί να μας παρακολουθεί από το πρωί ως το βράδυ και ν’αποκαλυπτει όπου είμαστε και τι διαδρομή κάναμε . Από τις αγορές μας ως τις διασκεδάσεις μας θαμαστε υπό ηλεκτρονική παρακολούθηση . Κάπως έτσι σκέφτονται οι Γάλλοι θα μπορούν να παρακολουθούνται όλοι και κυριως να προλαμβάνονται οι τρομοκρατικές επιθέσεις , λένε οι υποστηριχτες αυτης της μεθόδου και βέβαια η κυβέρνηση Μακρον που την έχει ήδη εγκρίνει . Υπάρχει ομως εδώ κι ο αντιλογος . Κι είναι ισχυροτατος με βάση τις ως τώρα αξιες μας . Με απλά λόγια : κινδυνεύουμε να μην είμαστε πια κύριοι του προσωπου μας . Αυτή βέβαια η μέθοδος προστασίας δεν εμποδίζει πολλούς από τους διαδηλωτές να καλύπτονται και να επιτίθενται με βόμβες μολότοφ στις διαδηλώσεις η άλλου. Που σημαίνει ότι όσο και να προχωρά η τεχνολογια άλλο τόσο και θα υπάρχουν αδυναμίες εφαρμογής της . Υπάρχει όμως κι η ανησυχητική ερώτηση : μήπως η Γαλλικη κυβέρνηση και γενικως οι νέες ευρωπαϊκές τάσεις θέλουν Μ’αφορμη τον φοβο της τρομοκρατίας να ελέγξουν την ζωή μας ; Μήπως Κινεζοποιειται πια η καθημερινότητα μας ; Γιατί οι Κινεζοι χρησιμοποιούν ήδη μ’αυταρχικο δικτατορικό τρόπο αυτό το ηλεκτρονικό σύστημα ταυτοποίησης προσωπου . Το Κινεζικό κράτος παρακολουθεί ηλεκτρονικά τους πάντες και τα πάντα . Καθένας είναι υπό τον έλεγχο του ” μεγάλου ηλεκτρονικού αδελφού”. Εκεί οδηγείται η Γαλλια κι η Ευρώπη ;
Πρεπει να προσέξουμε πολύ τα όρια ανάμεσα στην ασφάλεια και στην κατάχρηση των ατομικών μας δικαιωμάτων , τα όρια ανάμεσα στην πρόληψη του κακού και στην νίκη του κακού επι των δημοκρατικών μας παραδόσεων .
Η Ευρώπη δεν είναι Κίνα . Έχει τις δικές της αξίες κι Ιστορια . Υπαρχει μια ηθική πολιτικής συμπεριφορας που απειλείται μ αυτήν την τεχνολογική μέθοδο . Πάμε τελευταία με το επιχείρημα της τρομοκρατίας να την ξεχάσουμε . Κι ακόμα χειρότερα : υπάρχουν τάσεις να την διαγράψουμε . Δεν θαπρεπε . Όχι . Η Δημοκρατια κι οι κανόνες της , τ’ατομικα δικαιώματα κι ο σεβασμός τους , οι αξίες του Διαφωτισμού πρέπει μα παραμείνουν το κέντρο της πολιτισμικής μας συνείδησης και ταυτοτητσς . Δώσαμε μαχες πολλές και σκληρές εμείς οι Ευρωπαίοι για να τα θεμελιώσουμε ολ’αυτα . Δεν θα τα ξεχάσουμε ολ’αυτα επειδή θελουμε το Κινεζικο χρήμα .

Δημοσθένης Δαββετας
Καθηγητης Φιλοσοφιας της Τέχνης , ποιητής, εικαστικός.

Nov 172019
 

 

Ο Λεονάρντο Νταβίντσι και η παγκοσμιοποίηση .

Τις μέρες αυτές εγκαινιάστηκε στο Λούβρο , μ αφορμή τα 500 χρόνια από την γέννηση του , η μεγαλύτερη έκθεση του Λεναρντο Νταβιντσι . 160 σπουδαία εργα και παρά πολλά τετράδια σχεδίων , γίνονται αντικείμενο θαυμασμού του μεγαλου δημιουργού , ο οποιος 5 αιωνες μετά συνεχίζει να γοητεύει και ν’αποτελει αντικείμενο μύθων κι αινιγμάτων . Που οφείλεται όμως αυτό το μυστήριο Λεοναρντο , αυτού του γεννημένου στην Τοσκάνη της Ιταλιας, από πατέρα Ιταλό προύχοντα και μητέρα φτωχή υπηρέτρια ; Αυτοδίδακτος , ελευθερος , αρνουμενος να προσαρμοστεί στα ζωγραφικά δεδομένα της εποχης του , έμαθε πολύ πιο αργά από τ’αλλα παιδιά της ηλικιας του τα Λατινικα και στα 12 του παρακολούθησε μαθήματα τέχνης στο εργαστήριο του σπουδαίου Φλωρεντινου γλύπτη Αντρέα Ντελ Βεροκιο.
Καλλιτέχνης, επιστήμονας, μηχανικός, Αρχιτεκτονας, οργανωτής εντυπωσιακών γιορτών σε Φλωρεντια, Μιλανο, Βενετία η Ρώμη , Ο Νταβιντσι υπήρξε επισης ταξιδευτης που αναζητούσε παντού στο ασυνείδητο του την απούσα αγκαλιά της μητερας του, την προστασία της . Της μητέρας του που στερήθηκε άπο τα τέσσερα του χρόνια γιατί κατόπιν συμφωνιας πιέστηκε εκείνη από τον ευγενή πατέρα του να του αφήσει το παιδί τους( τον αναρμοστο για την εποχή τους και την αριστοκρατία καρπό τους) να το μεγαλώσει αυτος , ο προυχοντας πατερας και το περιβάλλον του. Ο Λεοναρντο υπήρξε φιλος Βασιλιάδων κι ευγενών . Άλλωστε πέθανε ως γνωστόν στα χέρια του Φραγκίσκου του 1ου μακρια από την χώρα του την Ιταλία στα μέρη της σημερινης Γαλλίας.
Οι πίνακες κι ειδικά τα σχέδια του είναι συνεχές αντικείμενο αναπάντητης οριστικά μελέτης . Εκτος του ότι είναι ο πρωτος που ζωγράφισε με λάδι επισης οπως οι μελετητες καταλήγουν , άφηνε ατελείωτα τα εργα του . Αυτό το “ατελείωτο ” των έργων είναι η βάση της θεωριας της διαρκους διεύρυνσης που χαρακτήρισε όλη την Αναγεννησιακη τέχνη αλλά κι επεκτάθηκε μέσω φιλοσοφων οπως ο Καντ ως την σύγχρονη τέχνη . Το μονιμως ανοιχτό έργο , το έργο του οποίου η δημιουργία δεν ωθεί κατ’αναγκην προς το αριστούργημα , αλλά κυρίως ωθεί προς την ίδια την δημιουργική εργασία ως τέτοια , προέρχεται από τον Λεοναρντο ΝταΒίντσι , από την εν γενει καλλιτεχνική του πορεία . Η πραγματική καινοτόμα μοντέρνα τέχνη ( κι όχι αυτή του σημερινού καρα-κιτς ) του χρωστά τα θεμέλια της .
Αλλά και η Πολιτική επίσης επηρεάστηκε από αυτήν την αντίληψη. Το στοιχειο της συνεχούς Πολιτικης διεύρυνσης είναι βασισμένο σ’αυτον . Καντ , Διαφωτισμός και μοντέρνα φιλοσοφία βασίστηκαν μεταξύ άλλων στο πολυεκφραστικο και πολυ-ταυτοτικο της δημιουργικης του ύπαρξης και πορείας .
Στον Νταβιντσι επίσης αναφεροντσι πολλοί υποστηρικτές της παγκοσμιοποίησης για να υποστηρίξουν το ευθύγραμμο σχέδιο τους : δηλαδή προοδος κι εξέλιξη μέσω της συνεχούς διεύρυνσης του “ίδιου “. Που σημαίνει : όπως ο Λεοναρντο ερευνουσε δίχως ναχει μια μόνο καλλιτεχνική ταυτότητα αλλά ήταν πολλά πράγματα μαζί ( που αν κι α-τελείωτα φανέρωναν αναζήτησή κι έρευνα καινοτομική ) , οπως λοιπόν κι ο Λεοναρντο που ήταν πολιταυτοτικος ως προς τα γλωσσικα ( καλλιτεχνικά) μέσα εκφρασης του , έτσι κι η παγκοσμιοποίηση βασίζεται στην πολυπολιτισμικότητα , στο
α-ταυτοτικο , στην συνεχή διεύρυνση του “ίδιου ” μέσα από την εμπειρία του με το “Άλλο”, το διαφορετικό , το ξένο .
Κι εκ πρώτης όψεως η ιδέα δεν ειναι κακή γιατί στηρίζεται στην αρχή του ” μαζι” που εναι γεμάτη ανθρωπιά . Προσοχή ομως . Με μια μεγάλη διαφορα . Η παγκοσμιοποίηση προχωρά μόνο με κριτήρια χρηματοπιστωτικής αγοράς . Δηλαδή βασίζεται στο δικαιο της αγοραστικής δύναμης ( κι ας είναι και συχνά ανήθικη ) του πιο δυνατού ανταγωνιστικά . Εξουδετερώνει τον αδύναμο . Τον στιβει και τον πετά στ’αχρηστα. Δεν στηρίζεται στον πολιτισμό πουταν το κύριο στοιχειο της έρευνας και προόδου του “συστήματος” Λεοναρντο . Κι εδώ είναι που χάνει η παγκοσμιοποίηση . Περιφρονεί τον Πολιτισμό . Τον αντιμετωπίζει ως καταναλωτικό προϊόν διασκέδασης κι όχι ως ψυχ- αγωγικη δημιουργία που περιλαμβάνει εσωτερική αυτογνωσία ταυτοχρονα με εξωτερική παραγωγή ( Το ένα είναι συνδεδεμένο ως συνέχεια του άλλου). Έτσι γεννά τέρατα απ-άνθρωπα , τέρατα μηχανικά , τέρατα μετα-ανθρωπινα κι όχι γόνους ανθρωπινης εξελιξης. Αν θέλει η παγκοσμιοποίηση να προχωρήσει ποιοτικά , τότε πρέπει ν’αφησει την μονότονη εμμονή της της χρηματοπιστωτικής λαγνείας και να βάλει δίπλα δίπλα πολιτισμό κι οικονομία . Για να γίνει ομως κάτι τέτοιο χρειάζεται άλλη Πολιτικη από αλλους Πολιτικους που δεν θάναι σκλάβοι της κερδομανιας. Που δεν θάναι ξένοι με τις ουσιαστικές αρχές του ανθρωπισμού . Που δεν θάναι υποδουλωμένοι στον “παράδεισο” της Τεχνικης Θεολογιας . Μόνο έτσι θαμπουν οι βασεις Για να γινει η Ζωη καλύτερη . Μονο έτσι θα μπορέσει η πραγματική παγκοσμιοποίηση να ερμηνεύσει σωστά και δημιουργικά το μήνυμα του Λεοναρντο , του οποίου την πρώτη κιόλας μέρα της έκθεσης αγοράστηκαν πάνω από 200000 εισητηρια . Αν βρεθείτε ως τον Φεβρουάριο στο Παρισι μην χάσετε την έκθεση του Νταβιντσι στο Λούβρο . Πραγματικά αξίζει .

Δημοσθένης Δαββετας
Καθηγητης Φικοσοφιας της Τέχνης , ποιητής, εικαστικός .

Η εικόνα ίσως περιέχει: τον Demosthenes Davvetas, κείμενο
Nov 172019
 

Το τελος της ” Ισλαμοφοβικης ” Πολιτικης;

Κάτι το ασυνήθιστο συμβαίνει τον τελευταίο καιρό στην Γαλλία . Ο Εμμανουελ Μακρον αλλαζει κραυγαλέα την πολιτική του στο μεταναστευτικό . Ένας νέος νόμος με τον διαδικασία του επείγοντος μπαίνει προς ψήφιση στο Γαλλικο κοινοβούλιο . Τι λέει αυτος ο νόμος ; Πρόκειται για μια σειρά μέτρων που αφορούν την δυνατότητα των ξένων στην ιατρική περίθαλψη .
Μετά την εμφανή στην πράξη σκλήρυνση της στάσης στην επαναπροώθηση των παράνομων μεταναστών , μετά την μείωση του αυτοδικαιου δικαιώματος να φέρνουν οι μεταναστες τις οικογένειες τους να εγκατασταθουν στο γαλλικό έδαφος , μετα την περικοπή επιδομάτων που καταξόδευαν την Γαλλική οικονομία , τώρα έρχεται η σειρά της ιατρικής περίθαλψης . Η λογική είναι η εξής : όπως οι Γάλλοι του εξωτερικού περιμένουν όταν επιστρέψουν στην πατρίδα τους τουλάχιστον τρεις μήνες μέχρι να γίνει ο αναγκαίος έλεγχος για τα οποία δικαιώματα τους , έτσι κι οι μεταναστες θα περιμένουν ανάλογο διάστημα μέχρι να ελεγχθούν όλα τα στοιχεία που τους αφορούν . Κι αν θεωρηθούν νόμιμοι τότε βλέπουμε ποιοι δικαιούνται η όχι οτιδήποτε . Εξαρτάται πλέον από τους νεους Γαλλικους νομους που έρχονται άμεσα στο κοινοβούλιο οπως ήδη αναφέρθηκα. Δεν θα μπορούν οι μεταναστες ναχουν κανένα περισσότερο αυτοδικαιο προνόμιο από τον Γάλλο πολίτη επειδή είναι μεταναστες .
Μια πολιτική θεση που για χρόνια φώναζε η Λεπέν έρχεται να την υιοθετήσει τώρα ο Μακρον! Ουαου!!!! Όπως θαλεγε κι ο Βαρουφακης !Τι κάνει ο φόβος για την απωλλεια της εξουσιας ! Εξαίρεση βέβαια οι επείγουσες αποδεδειγμένα καταστάσεις . Αυτος ο νόμος γίνεται για να μειωθουν οι σπατάλες χρημάτων κι οι Γάλλοι να μην έχουν την αίσθηση ότι είναι ξεχασμένοι στην πατρίδα τους. Και κάτι ακόμη : ο έλεγχος για το αν είναι κάποιος πραγματικός πρόσφυγας κι όχι της προσκόλλησης έχει αρχίσει να γίνεται σκληρός . Και γι’αυτην την περίπτωση ετοιμάζεται επειγόντως νόμος ώστε να ελεγχθεί η κατάσταση γιατί οι Γάλλοι φωνάζουν ” φτανει πια !”.
Γιατί γίνονται αυτά τα νομοσχέδια με την λογική μάλιστα του επείγοντος ; Τι αλλαξε;
Μετά τα συνεχόμενα τρομοκρατικά χτυπήματα άλλαξε η ψυχολογία των πολιτών και επηρεασε την πολιτική της κυβέρνησης . Η εύκολη τεχνική ενοχής που κυριαρχούσε ως τώρα περί ” ισλαμοφοβίας” παύει να φοβίζει τον κοσμο. Από φόβο καποιος να θεωρηθεί ” ισλαμοφοβικος” δεν αντιδρούσε και τ’αποδεχοταν όλα. Η ως τώρα πολιτική των ΜΜΕ και της κυβέρνησης ότι τις τρομοκρατικές ενέργειες τις κάνουν κάποιοι ” τρελοί” που δεν έχουν σχέση με τους τρομοκράτες ισλαμιστες κι αυτή επισης η θέση παυει να λειτουργεί . Οι πολιτες κατάλαβαν το παιχνίδι που παίζεται κι απαιτούν την αλήθεια . Θέλουν να ξέρουν τι έκανε καποιος τρομοκρατης κι όχι ν’ακουν απλά από την κυβέρνηση ότι το έγκλημα τοκανε καποιος ” μεμονωμενος τρελλος” κι όχι ο τζιχαντιστης για να μην πανικοβληθεί ο κοσμος . Τέρμα πια η ψεύτο ηθικολογία του υποκριτικου ” πολιτικά ορθον”. Ο μπαμπούλας Λεπέν όλο και δυναμώνει .
Από την στιγμή λοιπόν που η απειλή της ” ισλαμοφοβίας” δεν παράγει πια τ’αποτελεσματα σιωπής στον κόσμο , δεν υπάρχει άμεσα άλλη στρατηγική παρά ν’ακουστει ο κόσμος , ν’ακουστουν τα αιτήματα του. Και ποια είναι αυτά στην περίπτωση που αναφερόμαστε ; Απλά και κυρια: ναι στους μεταναστες αλλά μετά από έλεγχο . Ναι στο διαφορετικο και αλλά όχι ως το σημείο να ξεχάσουμε το “ίδιο ” δηλαδή τους Γάλλους πολιτες . Οι Γάλλοι δεν θέλουν ναναι πολιτες δεύτερης κατηγορίας στην χώρα τους. Και το φωνάζουν . Και με τα κίτρινα γιλέκα αλλά και με καθημερινές αντιδράσεις υπενθυμίζουν στον Μακρον ότι η Γαλλία κι η Ιστορια της είναι ζωντανή και δεν θα διαλυθεί λόγω της παγκοσμιοποίησης . Δεν έχει άλλη επιλογή πλέον ο Μακρον παρά ν’ακουσει τις φωνές τους. Και το κάνει . Τα νέα νομοσχέδια το δείχνουν ξεκαθαρα . Μήπως θα πρέπει να πάρουμε κάποιο μάθημα κι εμείς στην Ελλάδα από αυτό το παράδειγμα ;

Δημοσθενης Δαββετας
Καθηγητης Φιλοσοφίας της Τέχνης , ποιητής, εικαστικός

Nov 172019
 

 Τρίτη 29/10/19 στο μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στο Παρισι με τους Πορτογάλους Φοιτητες του Ερασμους. Ειχα αναλάβει να τους ξεναγήσω στην μοντέρνα τέχνη.Μπροστα στο έργο του Ρόμπερτ Ντελωνε. #ddavvetas

Η εικόνα ίσως περιέχει: 10 άτομα, , τα οποία χαμογελούν, άτομα κάθονται
Nov 172019
 

Οχι στον Πολιτιστικό μας θάνατο .

Παρά τα δρακόντεια μέτρα των κρατών και παρότι έχουν μειωθεί τα τρομοκρατικά χτυπήματα των ισλαμιστών , εν τούτοις , κάθε λιγο όλο και μια νέα τρομοκρατική πράξη έρχεται να προστεθεί στην λίστα της τρομοκρατίας των τζιχαντιστων στον κόσμο και κυρίως στην Ευρώπη . Αυτό όμως που θέτει πολλά ερωτήματα είναι όταν βλέπουμε τρομοκράτες γεννημένους για πχ στην Γαλλια η την Αγγλια, που σπουδασαν σε κοσμικό σχολείο στις χώρες αυτές , να ολισθαίνουν στον ισλαμισμό . Γιατί γίνεται αυτό ; Θα επιχειρήσω μια σύντομη προσέγγιση.
Αρχικά πιστεύω ότι η πηγή του κακού βρίσκεται στην απωλλεια του πολιτισμού . Η ανομία η η απωλλεια των παραδοσιακών σημείων αναφοράς είναι η καρδιά του προβλήματος.
Και στην συνέχεια πιο ειδικά .
Από το κρατος , το Εθνος , δυο εννοιες ταυτοτικης και διοικητικής
Αναφορας δεν υπάρχει πλέον σ’Ευρωπαικο επίπεδο μια ισορροπία που θα εδινε το αίσθημα ασφαλειας στους πολιτες . Από την μεταναστευτική ανισορροπια , την ευπάθεια ελέγχου των συνόρων και την τρομοκρατική ανασφάλεια , το κυρίαρχο αίσθημα είναι ότι πλέον κανεις δεν ελεγχει τίποτα στην Ευρώπη και οι έμποροι ” σκλάβων” ανεξέλεγκτοι επιβάλλουν τους δικους τους κανόνες. Δίπλα σ’αυτα ας προστεθεί η καθημερινή βία , οι ληστείες , η σεξουαλικές επιθέσεις , οι λεκτικές βωμολοχίες που μετατρέπουν την ανομία σε “φυσιολογικό ” γεγονος.
Με το σχολείο τι γίνεται ;
Μια κρίση άνευ προηγούμενου διαπερνά την σχολική Ευρωπαϊκή αγωγή . Από Βιαιότητες φραστικές και σωματικές εναντίον των καθηγητών , έως το χαμηλότατο επίπεδο σπουδών ( ελάχιστοι μπορούν να μιλήσουν και να γράψουν σωστά την γλώσσα) , αλλά κι η λαθεμένη αντίληψη περί ισοκρατιας που επέβαλε το πολιτικά ορθον η η αρνηση της αριστειας , οδηγούν σε πνευματική και πολιτιστική φτώχεια τον λαό Ταυτόχρονα η Πλουτοκρατία στέλνει τα παιδιά της στα ” καλά ” κι ακριβά σχολεία για να μάθουν για παράδειγμα τους κλασικούς Έλληνες η τις Ανθρωπιστικές σπουδές.
Η Αλληλεγγύη ; Η οικογένεια ;
Άλλοι δυο μεγάλοι ασθενείς του ευρωπαϊκού πολιτισμού .
Υπάρχουν πολλοί φτωχοί ( πχ στην Γαλλία περί τα 9 εκατομμύρια ) , ανεργία υψηλή , ειδικά των νέων κι ελλειψη σχολικών βοηθειών από τα κράτη . Όσο για την οικογένεια βρίσκεται υπό διάλυση με την εικόνα του πατέρα ναναι μονιμως ο εύκολος στόχος , ο εχθρός.
Αλλά και για την Πολιτική επίσης .
Η Δημόσια Ζωη , καθοδηγούμενη από τος μιντιακές δικες που υποχρεώνουν όσους συμμετέχουν στον δημόσιο διάλογο να υποκρίνονται μιλωντας στρογγυλεμένα κι αποφευγοντας την αντιπαράθεση για να επιβιώσουν ,
ο ναρκισσισμός των πολιτικών προσώπων που αδιαφορούν για όλα πέρα άπο την επανεκλογή τους και την διατήρηση της δημόσιας εικόνας τους , η παρεΐστικη και πελατειακή αντίληψη της εξουσιας , δίνουν το κλίμα μιας τραγικά εγκλωβισμένος ζωής στον υλισμό , την κατανάλωση , τον κυνισμό και την εγωπάθεια .
Το πρόβλημα ταυτοτητας υπάρχει παντού , από την Ευρώπη ως και την Αμερική . Ο φανατισμός , η βία κι η Ισλαμιστική τρομοκρατια είναι προϊόντα την ανισορροπίας των ανωτέρω ελλείψεων που μόλις ανέφερα. Είναι προϊόντα της πολιτισμικής μας φτώχειας και της απώλειας των παραδοσιακών μας ιστορικών σημείων αναφοράς .
Πως μπορεί ν’αλλαξει αυτό ;
Να υπάρξει μια συν-αίσθηση εξουσιας και λαού για το καλό και των δυο . Μια συνειδητοποίηση του προβληματος θα οδηγήσει σε μια σειρά από πολιτιστικά και πολιτικά μέτρα που θα βοηθήσουν στην προστατευτική ενοποίηση της Ευρώπης και βέβαια πάνω απ’ολα της Δημοκρατίας . Αντρες και γυναίκες ισοτιμως, γονείς και παιδιά με αναλογικό σεβασμό στην οικογένεια , εκπαίδευση πλούσια σε γνωσεις στα σχολεία , πολιτικοί που δεν είναι πολιτικάντιδες , ολ’αυτα δεν είναι ρομαντικά η χίμαιρες . Είναι η βαθύτερη ανάγκη του ανθρώπου να ζήσει δημιουργικα . Την ώρα μηδέν της πολιτιστικης μας κρίσης ας σκεφτούμε το χειρότερο για να επιδιώξουμε έστω και το ελαφρώς καλύτερο αρχικά , πριν στην συνέχεια ανέβουμε την ποιοτική κλίμακα ζωής . Στο χέρι μας είναι . Δεν είμαι παραμύθι . Ας το πιστέψουμε . Εγώ το πιστεύω γι αυτό σας το λέω . Κι ας με πείτε κάποιοι ρομαντικό η αιθεροβάμονα η υπεραισιόδοξο . Πάντως τον πεσσιμισμο και την αποδοχή της καταστροφής τον αρνιέμαι .

Δημοσθένης Δαββετας
Καθηγητης Φιλοσοφίας της Τέχνης , ποιητής, εικαστικός.

Nov 172019
 

Η Παγκοσμιοποιηση κι ο Αρθούρος Ρεμπο .

Σ’ενα από τ’αριστουργηματα την Παγκόσμιας λογοτεχνίας ‘το μεθυσμένο καράβι” ο κορυφαίος Γάλλος ποιητής Αρθούρος Ρεμπω , το 1871, έγραφε ” Μου λείπει η Ευρώπη των παληων αξιών “. Απο τις των Ευρωεκλογες της Κυριακής 26 Μαΐου αλλά και γενικως τι θα μπορούσε να σημαίνει μια τέτοια φράση και πως θα μπορούσε να φανερώσει την σημερινή ευρωπαϊκή κατάσταση με τα ισχυρά διλληματα της ;
Η Ιστορική αναδρομή μας λέει ότι η σημερινή Ευρώπη είναι χωρισμένη στα δυο : από την μια μεριά έχουμε την Ευρώπη του πολιτισμού , αυτήν της Ιστοριας , των ποιητών , των φιλοσοφων , των επιστημόνων κι εφευρετών , κοντολογίς την Ευρώπη της ιστορίας και του πολιτισμού . Είναι η Ευρώπη των καθεδρικων ναών , των βιβλιοθηκών, η Ευρώπη του ορθολογισμού , της διαισθησης , της πιστης και του κριτικού πνευματος , που κατάφερε ναβρει την ισορροπία μεταξύ ενστίκτου και σοφιας , μεταξύ εθνικού και παγκοσμιοποιησης . Σ’αυτην θα δούμε ονόματα όπως Μπεηκον , Ντεκαρτ, Γαλιλαίο , Νιουτον , Τομας Μορ, Τζον Λοκ , Μπωντλαιρ , Ρεμπω , κλπ να συνδυάζουν ατομικές ελευθερίες μ ατομικά δικαιώματα , διαφωτισμό κι εκκλησιαστικη παράδοση . Είναι η Ευρώπη του Ρουσσω , του Καντ , του Χέγκελ , του Νίτσε , του Ρενε Σαρ…..
Κι από την άλλη υπάρχει η Ευρώπη που δεν κατάφερε να εμποδίσει μέσα της την ανάπτυξη των ολοκληρωτισμών , της βαραβαροτητας του ολοκαυτώματος , της αποδόμησης. Παρά την ισχυρη ριζα στον ανθρωπισμό , στον πολιτισμό , τα γράμματα και τις τέχνες , Η Ευρώπη μας απειλείται εκ νέου σήμερα από ένα άλλο στοιχειο αυτό της παγκοσμιοποίησης : μια παγκοσμιοποίηση που σαρώνει σαν ένας τυφώνας στο πέρασμα της έθνη , θρησκείες , παραδόσεις , πολιτισμικές μνήμες. Στην θέση τους η παγκοσμιοποίηση βάζει την “θεολογία”της Τεχνικής . Εναν τεχνολογικό ενθουσιασμό που φτωχαίνει, μέσα από την άκρατη εμμονή του κέρδους( και δεν είμαι εναντίον της ισορροπημένης του αναζήτησης) την πνευματική και πολιτιστική μας Ζωη. Μια παγκοσμιοποίηση που αφαιρεί την ενέργεια από το πολιτιστικό όνειρο και την επενδύει στο χρηματοπιστωτικό . Μιας παγκοσμιοποίησης που θεωρεί την κατανάλωση ως μέτρο ευτυχίας κι έχει εξοστρακίσει τα γράμματα και τις τέχνες από την πορεία προς την ευδαιμονία . Μετατρέπει έτσι τον άνθρωπο σ’εργαλειο και του αφαιρεί τα αισθήματα η τις ιστορικές ριζες και τις παραδόσεις του πολιτισμού . Βαφτίζοντας όλη αυτή την “ανθρωπιστική” καταστροφή ως προοδευτικότητα , η παγκοσμιοποίηση με το λαμπυριζον αλλά όχι λαμπερό πρόσωπο , με το προγραμματισμένο σχέδιο της να διαλύσει την ατομικότητα και ο, τι ως τώρα ιστορικό την συνέθετε , είναι η μεγαλύτερη απειλή για τις νεες γενιές . Η σημερινή παγκοσμιοποίηση δεν είναι οικουμενικότητα , δεν είναι ” οίκος -που-μένει” ( οικουμένη) ο άνθρωπος . Γιατί του στερεί τις ριζες , τιν κάνει α-ριζο γυρολόγο , έτοιμο φτηνό εργάτη στο πουθενα και το οπουδήποτε. Κι όμως ξέρουμε καλά ότι μόνο όπου συνδυάστηκαν ριζες και ταξίδι με όνειρο την “επιστροφή” ( το σύμβολο του Οδυσσέα) , μόνο τότε υπήρχε ποιότητα δημιουργίας και καθημερινής ζωής. Κι η Ευρώπη που ως πρόσφατα γνωρίζαμε ήταν γέννημα της λογικής του Οδυσσέα κι όχι του α-Ριζου γυρολόγου . Να στελνουμε λοιπόν πρόσωπα που αγαπούν την Ευρώπη , μια Ευρώπη που θέλει την πρόοδο δίχως να χάσει την μνήμη της , που θέλει την εξέλιξη και την οικουμενικότητα δίχως ν’αφησει ν’αλωθει στην παγκοσμιοποίηση το κάθε εθνικό στοιχειο . Μια νέα λοιπόν Ευρώπη , όπου θάναι Σπιτι μας κι όχι πέρασμα ανεξέλεγκτο και καταστροφικό .
Δημοσθένης Δαββετας
Καθηγητης φιλοσοφίας της Τέχνης , ποιητής, εικαστικός.

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο
Η εικόνα ίσως περιέχει: τον Demosthenes Davvetas
Nov 172019
 

Το ηθικό και στρατηγικό λαθος του Ντόναλντ Τραμπ με τους Κούρδους.

Μετά από μια τηλεφωνική συνομιλία την Κυριακή 6 Οκτωβρίου με τον Ταγιπ Ερντογκαν , ο προεδρος των ΗΠΑ , έδωσε το πράσινο φως στις στρατιωτικές δυνάμεις των Τούρκων , να εισβάλλουν στην Συρία , ανατολικά του Εφρατη για να καταλάβουν την περιοχή Rojava . Αυτόνομη σχεδόν αυτή η τελευταία ελέγχεται από τις Δημοκρατικές δυνάμεις της Συριας , οι οποιες συντίθεται από μια πλειοψηφία Κούρδων και μια μειοψηφία Αράβων . Βρίσκεται δε υπό την διεύθυνση του PYD ( κουρδικό προοδευτικό κόμμα) . Το πεντάγωνο δήλωσε ότι αν οι Δημοκρατίας δυνάμεις Συριας
αντιστεκόντουσαν με τα όπλα στο χέρι , οι Αμερικανικές δυνάμεις που βρίσκονται μεταξύ Κομπανι και Ρακας δεν θα τους βοηθούσαν . Μετα την αποχώρηση των Αμερικανών από τα Βόρεια της Συριας , όπως ξέρουμε εδώ και μέρες άρχισε η επέλαση των Τούρκων .
Η νέα ” συμμαχια ” Τραμπ-Ερντογκαν , οδηγεί τις ΗΠΑ να εγκαταλείψουν τους ως τώρα συμμάχους τους οι οποίοι υπήρξαν πρωταγωνιστες εναντίον των Ισλαμιστών. Γιατί ως γνωστόν ήταν οι προοδευτικές κουρδικές δυνάμεις ( που περιλαμβάνουν και στρατιωτικες ομάδες γυναικών ) που με τόσο κουράγιο αντιστάθηκαν αφ’ενος στην επίθεση του ISIS εναντίον του Κομπανιου κι αφ’ετερου συνέβαλαν καθοριστικά στην εδαφική ανακατάληψη της Ρακα από το Ισλαμικό Χαλιφάτο τον Οκτώβριο του 2017.
Ας μην ξεχνάμε Ιστορικά ότι ήταν το 1975,που για εσωτερικούς πολιτικους λόγους , οι Αμερικανοί είχαν εγκαταλείψει πρόωρα του συμμάχους του στην Ινδοκίνα . Αποτέλεσμα; Η κατάληψη της Καμπότζης από τους κόκκινους Χμερ και ταυτόχρονα έξοδος των boat people του Βιετνάμ. Σήμερα η προγραμματισμένη εγκατάλειψη των Κούρδων δεν είναι ένα μόνο ηθικό σφάλμα που θα πληρώσουν μακροπρόθεσμα οι Δυτικοί στην Μέση Ανατολή , αλλά είναι επίσης στρατηγικό σφάλμα: θα επιτρέψει την ” ανάσταση” του Ισλαμικού κράτους. Που θα πάνε οι 118000 φυλακισμένοι τζιχαντιστες που κρατούνται εκεί μεταξύ των οποίων είναι πολλοί ηγετες τους; Αφελές να πιστέψει κάποιος ότι οι Τούρκοι θα τους ελέγξουν . Θα τους συγκρατήσει ο Ερντογκαν πουχει την θρησκεία των αδελφών μουσουλμάνων ; Απλά θα γίνουν ένα επιπλέον όπλο εκβιασμού εναντίον της Δύσης στα χέρια του Σουλτάνου . Το μεταναστευτικό κι η τρομοκρατια είναι τα χαρτιά που χειρίζεται ως τώρα για να εκβιάσει Ε.Ενωση κι Αμερική . Διαπραγματεύεται μάλιστα αυτό ακριβως : να εγκαταστήσει στην ζώνη ασφαλειας των 32 χιλιομέτρων που θέλει 2000000 πρόσφυγες και μεταναστες . Αυτός ο εκβιαστικος δηθες χρησιμοθηρικος τακτικισμός του που ταυτόχρονα θέλει να μετατρέψει σε μειοψηφία τους εκεί Κούρδους και ν’αλλοιωσει τα ταυτοτικα τους στοιχεία , δείχνει το ποσο ο Τούρκος προεδρος είναι ένα ξένο στοιχειο στο ΝΑΤΟ . Ούτε οι οικονομικες απειλές Τραμπ ( μας δουλεύει για τα καλά αυτος) ούτε το γαλλογερμανικό εμπάργκο όπλων τον εμπόδισαν να κάνει την εισβολή . Ξέρει επίσης ότι η Δύση δεν θα κάνει πόλεμο εναντίον του Γι’αυτο το θέμα . Έτσι με κυνική αυθάδεια παει να προκαλέσει σφαγες κι έξοδο περίπου 400000 πολιτών κατά τον ΟΗΕ . Άλλωστε επίσημα ήδη 800 φυλακισμένες οικογένειες τζιχαντιστων απέδρασαν προχθές αφού εκμεταλλευόμενες τους βομβαρδισμους επετεθηκαν και σκότωσαν τους φρουρούς πριν αποδράσουν . Αυτοί κι οι επόμενοι δραπετες θάναι οι μελλοντικοι τρομοκράτες των ” εν υπνώσει ” πυρήνων τζιχαντιστων . Είναι αυτή η στάση του Τούρκου προέδρου συνεπής για μια χώρα του ΝΑΤΟ ; Η μήπως είναι ένας εσωτερικός εχθρός μέσα στην Ατλαντική συμμαχια ; Ο δε Τραμπ σ’αυτο το θέμα με την απόφαση του θα μας τρελάνει για τα καλά .

Δημοσθένης Δαββετας
Καθηγητης φιλοσοφίας της Τέχνης , ποιητής, εικαστικός.

Nov 172019
 

Σήμερα το πρωί 16/10/19 στο Μιλανο στο υπόγειο εργαστηρίου του σπουδαίου ιστορικού καλλιτέχνη της avant garde ( όχι πια εν Ζωη ) Lucio Fontana . Είναι σαν κρύπτη . Φαίνονται ακόμη κι οι επαναστατικές εγημεριδες που εξέδιδε την δεκαετία ’50-’60 . Εντυπωσιακή εμπειρία. Today in Milαno in the old atelier of Lucio Fontana .#ddavvetas

Η εικόνα ίσως περιέχει: τον Demosthenes Davvetas, στέκεται
Η εικόνα ίσως περιέχει: τον Demosthenes Davvetas, στέκεται
Η εικόνα ίσως περιέχει: τον Demosthenes Davvetas, στέκεται
Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.