Jan 062020
 

Η Αγάπη ως σύγχρονη πολιτικη Φιλοσοφία.

Να σαςς τα πω κι εγώ τα κάλαντα του καινούργιου χρόνου;
Μπήκαμε στο 2020 κι αν ρίξουμε μια πολιτικη ματιά γύρω μας θα δουμε οτι ο κοσμος παραμενει, παρα τις εντυπωσιακες ανακαλυψεις και βελτιωσεις του, βουτηγμένος στην βια, τους πολέμους, τον φόβο, την ανασφάλεια, την χρηματολαγνεια η κερδολαγνεια και βέβαια την αγωνια για καθημερινή επιβιωση. Οι λιγες στιγμες χαρας σκιαζονται γρηγορα απο στιγμες λυπης κι ανησυχιας για το μελλον( οικονομικο,πολιτικο,εθνικο,πολιτιστικοκλπ).
Δύο βασικές φιλοσοφίες δοκιμάστηκαν από τον δέκατο όγδοο αιώνα.. Η πρώτη είναι αυτή του Αγγλικού Ωφελιμισμου. Κατ’αυτην το ενδιαφέρον για τον άλλον στηρίζεται στο συμφέρον. Γιατί ο αλτρουισμός κάποιου στηρίζεται κατά βάθος στην εγωιστική του αντίληψη ότι για να’ναι ο ίδιος καλά χρειάζεται να κάνει καλό στον άλλον.
Η δεύτερη είναι η Ρεπουμπλικανικη ηθική. Κατ’αυτην στο όνομα της ηθικής ( του moral ) θα πρέπει να ξεριζώσουμε από μέσα μας τον φυσικό εγωισμό μας για να στραφούμε με καθήκον στο καλό του πλησίον μας.
Υπάρχει όμως και μια τρίτη οδός, μια άλλη φιλοσοφία, η οποία πάει πέρα από το συμφέρον η το καθήκον. Είναι η φιλοσοφία της Αγάπης. Η φιλοσοφία που δεν έρχεται να καταστρέψει η να καταργήσει αλλά να ολοκληρώσει. Είναι η φιλοσοφία ως πλήρωση, ως πλήρωμα.
Κατ’αυτην δεν υπάρχουν νόμοι που θα υποχρεώσουν μια μητέρα να πράξει όπως νομίζει με φυσικό τρόπο για να καλύψει τις ανάγκες του παιδιού της. Αν αγαπουσαμε τους πλησίον μας όπως αγαπούμε τα παιδιά μας , τότε είναι βέβαιο ότι οι πόλεμοι θαχαν εκλείψει. Δεν προσπαθώ εδώ να καλύψω την συλλογιστική μου με ωραία ουτοπικά λόγια. Αντιθέτως αυτό που θέλω να τονίσω είναι ότι η Αγάπη μπορεί και υπερπηδα την παγίδα της κοινότητας που ορίζει ως δικαιούχους στην” ευτυχία ” μόνο τα μέλη της . Η Αγάπη είναι μια μορφή παγκόσμιας Δημοκρατίας όπου οι άνθρωποι δεν παγιδεύονται στον ναρκισσισμό της κοινότητας του ίδιου γιατί ξέρουν μέσω αυτής ν’αγαπουν και τον άλλον, τον διαφορετικό. Η Αγάπη είναι η πιο ισχυρή αξιοκρατία γιατί απευθύνεται στην ανθρωπιά κι όχι στον οίκτο, απευθυνετσι στην αξία κι όχι στην νομική η ηθική αξιοκρατία. Η Αγαπη ειναι η πραγματικη παγκοσμιοποιηση γιατι στηριζεται στο Αριστο κι οχι στο εξ αναγκης( συμφεροντος) η στο εξ ηθικού νόμου καλό.
Το Άριστον της Αγάπης δεν είναι το υψηλότερο υποχρεωτικά σε μια βαθμολογική κλίμακα που βάζει κάποια κυβέρνηση η κάποιος διεθνής οργανισμός. Το Άριστον της Αγαπης ειναι το καλυτερο του εαυτου του καθενα που μπορει να δωσει με φυσικο κι οχι καταναγκαστικο τροπο. Αν μπορουσαμε μονο να μπουμε στην θεση του αλλου ,του διαφορετικου ,του πλησιον με τα ματια της Αγαπης , τοτε ειναι βεβαιο οτι ο κοσμος θαταν διαφορετικος.
Και για να γίνει κάτι τέτοιο και να μην μου πείτε ότι είμαι ουτοπιστης, θα μπορούσα να σας βεβαιώσω ότι με βάση πολλές έρευνες, η παιδεία μπορεί πολύ να βοηθήσει κάποιον να βρει και ν’απελευθερωσει τον καλύτερο του εαυτό . Ειναι θέμα πολιτικής βούλησης να δοθεί βάρος στην παιδεία. Μόνο τότε η παγκοσμιοποίηση θα χει ένα νόημα και δεν θα είναι η άδικη εκμετάλλευση των ολιγαρχων σε βάρος των λαών. Με τα μάτια της Αγάπης ο κοσμος μπορεί ν’αλλάξει ξεπερνώντας δίπολα αριστεράς και δεξιάς, ισορροπωντας φυσικο και κοινωνικο στοιχείο και βάζοντας στο κέντρο της πολιτικής ,την τέχνη της δικαιοσύνης ανάμεσα στο υλικό κέρδος, την ηθική ανάγκη και την πνευματική δύναμη. Ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος λοιπόν.

Δημοσθένης Δαββετας
Καθηγητής Φιλοσοφίας της Τέχνης, ποιητής, εικαστικός.

Jan 062020
 

Σας λέω τα κάλαντα μέσα από το πρόσφατο αυτοπορτραιτο μου. Ναχετε πάθος,κίνηση,έρωτα για την ζωή. Ναστε δημιουργικοί παλεύοντας για έξοδο απο το σκοτάδι. Πάντα με υγεία. I wish to you happy new year with my last autoportrait. The passion of creativity and the love against darkness

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.
Jan 062020
 

Εδώ είναι η εκθεσαρα που ετοιμάζεται με το μεγαλύτερο έργο του εκλεκτου για 30 χρονια φιλου κορυφαίου Γερμανού καλλιτέχνη Rainer Fetting ( ένας από τους πρωταγωνιστές των χρόνων του ’80 με το κίνημα των νέων άγριων στην Γερμανία). Στον κατάλογο της έκθεσης ένα ογκώδες βιβλίο το κείμενο μου( βλέπετε και το όνομα μου) που αναλύει την ζωγραφική του έχει την κεντρική θέση. Here is the great exhibition of the great German artist my friend Rainer Fetting with my texte as analysis of his work .#ddavvetas

Jan 062020
 

Μπόρις Τζονσον: μαλλον συντηρητικός παρα λαικιστης.

Η προσπάθεια της κρατούσας, μέσω των ΜΜΕ και της άρχουσας Βρετανικής κι Ευρωπαϊκής ελίτ, αντίληψη ,για πολύ καιρό καλλιεργούσε την εντύπωση η αν θέλετε την βεβαιότητα, ότι το Μπρεξιτ είχε ψηφιστεί από ανθρώπους ηλίθιους, γέρους, συνταξιούχους, χειραγωγισιμους λόγω της αμάθειας τους . Και κατά βάθος κάνεις πραγματικά δεν επιθυμούσε το Μπρεξιτ , οι πιο πολλοί ψηφοφόροι τοχαν μετανιώσει κι αν γινοταν ξανα δημοψηφισμα θαταν σαρωτικο υπερ της παραμονης της Βρετανίας στην Ευρωπαικη Ενωση.
Αυτη η υπεροπτικη ,πολιτιστικά ταξικη εξουσία , ενα μίγμα δεξιών κι αριστερών προνομιούχων, επεχείρησε τα πάντα για να δείξει ότι είχε δίκιο. Και στις βουλευτικές εκλογές και στις ευρωεκλογές και στο δημοψηφισμα οι Βρετανοί επιβεβαίωσαν όμως με την ψήφο τους το Μπρεξιτ. Ένα πανίσχυρο κι ακλόνητο μέτωπο λαικων ψηφοφόρων δηλωνει την αρνηση του στην Ευρωπη των τριαντα τελευταιων χρονων.
Ο Μπόρις Τζόνσον ενσάρκωσε αυτό το λαϊκό μέτωπο με το απλό του μήνυμα ” Get Brexit done”. Το ερώτημα δεν ήταν καν αν θα νικήσει αλλά ποιο θα ταν το επίπεδο της νίκης του. Και βέβαια αμέσως τίθετο και το άλλο ερωτημα: ενας φιλελευθερος ,οπως ο Τραμπ, Τζόνσον, θα μπορούσε ν’ απαντήσει στα ερωτήματα κοινωνικής και πολιτιστικης προστασίας που εβαζαν οι Βρετανοί; Αποδείχτηκε πως ναι . Τους έπεισε ότι μπορεί.
Συνδυάζοντας κοινωνικό και πολιτιστικο στοιχείο, πρότεινε έξοδο από την ΕΕ, μεγαλύτερη αυστηρότητα στα ποινικά αδικήματα, μεταρρύθμιση στο μεταναστευτικό, μεγαλύτερη έμφαση στην ασφάλεια, ισχυροποίηση της κρατικής προστατευτικοτητας, οπως πχ την αύξηση του νοσοκομιακου η αστυνομικού δυναμικού η επίσης την εκ νέου κρατικοποίηση των σιδηροδρόμων. Κι είναι αυτό ακριβώς το πνεύμα των προτάσεων του που τον καταξιώνει ως έναν πολιτικό συντηρητικό κι όχι λαϊκιστή. Γιατί κατάφερε να συνδυάσει κοινωνικό και ταυτοτικο στοιχείο, μέτρα φιλελεύθερα και προστατευτισμού. Κι αυτά με μια ξεκάθαρη βουληση: ν’ απαντήσει θετικά στην κοινωνική και πολιτιστική ανασφάλεια που νοιώθει η εργαζόμενη τάξη μέσα στο παγκοσμιοποιημένο σημερινό τοπίο. Η στρατηγική του ήταν συγκεκριμένη. Δεν ήθελε να μείνει μόνο στο ζήτημα ταυτότητας ( μιας και η ψήφος του Μπρεξιτ ήταν ξεκάθαρη σ’ αυτο), αλλά να μπει στα χωράφια της αριστεράς αναμιγνυοντας τα θέματα της οικονομίας και του πολιτισμού. Και τα καταφερε. Οι συντηρητικοι πετυχαν το καλυτερο εκλογικο τους αποτελεσμα στην περιφερειακη Αγγλια , στην επαρχια και στις αποβιομηχανοποιημενες μικροπολεις, όπου συγκεντρώνεται το εργαζόμενο στοιχείο.
Επίσης η επιτυχία του Τζόνσον οφείλεται στο ότι έπεισε κι ένα μέρος της άρχουσας ελίτ: βρήκε τρόπο να ενωσει τους οπαδούς του ” οπουδηποτε” με τους αντιπάλους τους του ” κάπου συγκεκριμενα”. Η πολιτιστική υπεροψία του Λονδίνου απέναντι στις περιφερειακές Βρετανικές ζώνες δέχτηκε ένα πλήγμα από την νίκη του Τζόνσον.
Ταυτόχρονα το εργατικό Κόμμα συνετρίβη γιατί ακριβώς εγκλωβίστηκε στην ιδεολογική και πολιτιστική υπεροψία των μεγαλουπόλεων.
Η πολιτική Νίκη του Τζόνσον είναι η νίκη του Βρετανικού κιτρινογιλεκισμου. Ο Βρετανός πολιτικός κατάλαβε γρήγορα ότι το πολιτικό τοπίο ανασυντιθεται . Η φιλοδοξία της Βρετανικής μεσαίας τάξης ήταν και είναι να ξεπεράσουν το παραδοσιακό δίπολο δεξια-αριστερα και να διεκδικήσουν πολιτιστική και κοινωνική δικαιοσύνη. Κι είναι αποφασισμένοι όσο ποτέ αν κρίνουμε από την αμετακίνητη απόφαση τους για το Μπρεξιτ. Τα λαϊκά στρώματα αρνούνται να πεθάνουν στην λογική της παγκοσμιοποίησης όπως αυτή είναι ως τώρα. Δηλαδή με τους πλούσιους να γίνονται πλουσιότεροι και τους φτωχούς να γίνονται φτωχότεροι και οικονομικά και κοινωνικοπολιτιστικα. Η λαϊκή κοινωνία νίκησε και η νίκη της θα παραμείνει για πάρα πολλά χρόνια. Θυμηθείτε με. Μένει πλέον στον Τζόνσον και την πολιτική του να βρει τρόπο ώστε τα λαϊκά στρώματα να βρουν την θέση τους στην έτοιμη γι’αλλαγες παγκοσμιοποίηση . Αλλιώς θα’ναι μια από τα ίδια με τις λαϊκές αντιδράσεις αμείλικτες. Από την Βρετανική εμπειρία και την Γαλλική εξέγερση Σήμερα είναι καλό να μάθουν κι οι ηγέτες της υπόλοιπης Ευρώπης.

Δημοσθένης Δαββετας
Καθηγητής Φιλοσοφίας της Τέχνης. Ποιητής. Εικαστικός.

Jan 062020
 

Ευχαριστώ τον φίλο και διανοούμενο Γάλλο Francois Galea για την καταπληκτική του ερμηνεία που έκανε και την διάσταση που έδωσε στο έργο μου που εκτίθεται αυτές τις μέρες στον Πειραιά στην έκθεση που οργάνωσαν η Ε. Καιρακη και Μ. Μ.Καρατζογλου. Merci pour l interpretation raiment just Francois. Thanks for your wonderful interpretation Francois

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο
François Galea

À tous mes ami(e)s … C’est avec en illustration cette œuvre de mon cher ami Démosthenes Davettas… transcendant toutes les cultures, toutes les civilisations, …l’universelle naissance du monde , l’éternelle magie de la vie , portant en elle , toutes les promesses, tous les espoirs , toutes les aventures à venir , toutes les volontés et toutes les libertés , depuis l’aube des temps … que je souhaite à tous mes ami(e)s , à tous mes compatriotes, et à toux ceux qui sont dans la joie , comme à tous ceux qui sont dans la peine , une fin d’année la plus douce , la plus consolatrice possible… que la lumière du temps festif qui s’ouvre , éclaire le cœur et l’esprit des Hommes afin d’atténuer partout les souffrances et renforcer les joies . FG

Σε όλους τους φίλους μου… είναι με την εικόνα αυτό το έργο του αγαπητού μου φίλου Δημοσθένη davettas… υπερβατική όλους τους πολιτισμούς, όλους τους πολιτισμούς,… την παγκόσμια γέννηση του κόσμου, την αιώνια μαγεία της ζωής, που μεταφέρει μέσα της, όλες οι υποσχέσεις, όλες οι ελπίδες, όλες οι περιπέτειες που έρχονται, όλη η θέληση και όλες οι ελευθερίες, από την αυγή του χρόνου… ότι εύχομαι σε όλους τους φίλους μου, σε όλους τους συμπατριώτες μου, και να βήχα αυτούς που είναι στη χαρά , όσο για όλους εκείνους που πονάνε, ένα γλυκό τέλος του χρόνου, όσο το δυνατόν περισσότερο… ας είναι το φως της γιορτινή εποχής που ανοίγει, να φωτίζει την καρδιά και το μυαλό των ανθρώπων με σκοπό να μειωθεί ο πόνος παντού και να ενισχύσει τις χαρές Τι; FG
Jan 062020
 

Βρετανία-Γαλλία: Ένας δρόμος δυο πορείες.

Η νίκη του Μπόρις Τζόνσον είχε στοιχεία θριάμβου.ο αρχηγός του συντηρητικού κόμματος τα έπαιξε όλα για ολα.Οχι μόνον το πολιτικό του μέλλον αλλά κι αυτό του Μπρεξιτ.Απο το δημοψήφισμα του 2016 οι περισσότεροι πολιτικοι σχολιαστές δεν σταματουσαν να επαναλαμβανουν οτι οι Βρετανοι ειχαν ψηφισει λαθος.Ψηφισαν υπέρ του “leave”γιατί είχαν παραπλανηθει από fake news . Έπρεπε λοιπόν να υπάρξει μια νέα πραγματική πληροφόρηση που θα οδηγούσε στην σωστή ενημέρωση κι αυτή με την σειρά της στην αλλαγη στάσης του εκλογικού σώματος εν όψει νέου δημοψηφίσματος που οι του “πολιτικά ορθόν ” ζητουσαν. Αλλωστε η κοινωνιολογια του εκλογικου σωματος εδειχνε οτι απο την πλευρα των προευρωπαιων οι υποστηρικτές ήταν νέοι της πόλης, κουλτουριάρηδες,παγκοσμιοποιημενοι,ακτιβιστές της διαφορετικότητας,ωραίοι και γοητευτικοί. Κι από την άλλη πλευρά, αυτήν των Μπρεξιτ, βρίσκονταν οι υποαναπτυκτοι,οι καθυστερημένοι, οι λεπροι και αγράμματοι, οι αγροικοι απολίτιστοι που δεν είχαν αίσθηση της ιστορίας, αυτοί που μιλούν γεμάτοι μίσος για τους μετανάστες, οι ακροδεξιοί, οι άσχημοι και συντηρητικοί.
Όποιος ψήφιζε σαν τους πρώτους ήταν δημοκράτης. Όποιος σαν τους δεύτερους λαϊκιστής. Γι’αυτό και κατά βάθος με μια καλή “δημοκρατική “πληροφόρηση η ψυχολογία του “παραπλανηθεντος “ψηφοφόρου θ’αλλαζε.
Άπειρες δημοσκοπήσεις προσπάθησαν να επηρεάσουν τους “παραπλανηθεντες.” Κι ήρθε η ώρα να ξαναγίνει “δημοψηφισμα”. Γιατί οι εκλογές αυτές έτσι λειτούργησαν. Ψηφίζοντας Μπόρις Τζόνσον έμενες στην γραμμή του Μπρεξιτ που ο λαός ήθελε τόσο κι ένοιωθε ότι πάνε να του κλέψουν την πρωταρχικη του ψήφο. Αλλοιως οι αντι-Μπρεξιτ θαχαν δικιο.Κι εγιναν ετσι οι εκλογες.Και ψήφισαν ξανά Μπρεξιτ.
Ταυτόχρονα τιμώρησαν με την ψήφο τους τις παγκοσμιοποιημενες ελίτ που έκαναν τα πάντα για να τους κοροϊδέψουν.
Η ψηφοφορία της προηγούμενης Πέμπτης είχε διπλή σημασία. Είχε τον χαρακτήρα μιας λαϊκής εξέγερσης και ταυτόχρονα ήταν μια κραυγη για επιστροφή στην δημοκρατική τάξη που είχε περιφρονηθει .Ηταν μια προειδοποιηση ότι χωρίς τον λαό δεν προχωρούν τα πράγματα.
Βεβαια υπάρχουν ακόμη οι σχολιαστές που θα επιχειρήσουν να σχετικοποιησουν το αποτέλεσμα. Όπως θα υπάρξουν κι οι πολιτικοί που θα κάνουν τα πάντα για να καθυστερήσουν το Μπρεξιτ. Είναι κάποιοι που θα μιλήσουν για ηθικό σκάνδαλο. Αλλά τι πιο μεγάλο σκάνδαλο από το να περιφρονείς τον λαό και να τον θεωρείς βλακα; Η ιστορία έδειξε ότι όσοι το έκαναν ηττήθηκαν κατά κράτος.
Οι ψηφοφόροι της προηγούμενης Πέμπτης έθεσαν επίσης το θέμα της ταυτότητας. Απέναντι σ’ένα πανίσχυρο ισλαμισμό και μια ανεξέλεγκτη μετανάστευση φώναξαν ΟΧΙ.
Αντίστοιχα αυτές τις μέρες αντιδρούν μ’απεργιες και δυναμικές διαδηλώσεις οι Γάλλοι. Ο Μακρόν προσπαθεί να βρει λύση όλο κι υποχωρώντας από τις αρχικές του θέσεις. Ειδικα μετα το σκσνδαλο του αρχιτεκτονα του σχεδιου υπουργου Ντελβουαγιε που παραιτηθηκε γιατι πληρωνοταν ταυτοχρονα απο πολλες θεσεις κι υποχρεωνε σε περικοπες τους Γαλλους.
Όμως οι απεργοί όλο και σκληραίνουν την στάση τους . Απαιτούν απόσυρση του νομοσχεδίου για τις συντάξεις. Και μάλλον τελικά με την στάση τους και την υπομονή τους θα το πετύχουν.Επισης συνδέουν την μάχη τους με ταυτοτικα αιτήματα, μεταναστευτικό και εχθρότητα απέναντι στην γραφειοκρατία των Βρυξελλών. Κοινή πορεία με ανάλογη προς την Ευρωπαϊκή Ένωση κριτική όπως κι αυτή των Βρετανών. Η διαφορα ειναι οτι οι Γαλλοι θελουν ν’ αλλάξουν πολλά ευρωπαϊκά προβλήματα μένοντας μέσα στην ΕΕ. Οι Βρεταννοι θέλουν να φύγουν. Έχουν άλλη στρατηγική. ( Έτσι κι αλλιώς ποτέ δεν ήταν τελείως μέσα στην ΕΕ).
Το Μπρεξιτ όμως έρχεται σαν η αφετηρία για μια νέα αντίληψη σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Η αντίληψη που αρνείται την θέση ότι η πορεία της ιστορίας είναι μονόδρομος και δεν υπάρχουν στροφές η διορθωτικές οπισθοχωρησει.Αρχιζει να υποχωρεί επίσης η ιδεολογία ότι όλα είναι προκαθορισμένα και δεν αλλάζουν, δηλαδή κάτι σαν ντετερμινιστικος φαταλισμος η αν θέλετε ναρκισσισμός.
Κι υποχωρούν αυτές οι θέσεις γιατί στηρίζονται σε σάπια πόδια μιας τεχνοκρατικής ψευτοελιτ. Τα δυνατά πόδια είναι ο λαός. Καμμία πρόοδος δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς τους λαούς. Βρετανία Γαλλία έχουν πολλά κοινά σημεία. Εστω κι απο διαφορετικη πορεια ο αγώνας τους είναι για μια Ευρωπαϊκή Αλλαγή με γνώμονα τον λαο το στηριγμα της Δημοκρατιας.

Δημοσθένης Δαββετας
Καθηγητής Φιλοσοφίας της Τέχνης, ποιητής, εικαστικός.

Jan 062020
 

Σήμερα Πέμπτη 19/12/19 Το μεσημέρι με τους εκλεκτούς φίλους και κορυφαιους της Ελληνικής Ραδιοφωνίας Κίμωνα Βρεττο ( αριστερα οπως βλεπετε την φωτο) και Γιώργο Παπσστεφανου (δεξια) από τους οποίους μαθαίνω ακόμη πολλά.,(ειδικά από τον Γιώργο έμαθα την ιστορία της σύγχρονης μουσικής κι είμαστε και ίδιο ζωδιο). Να ναι πάντα καλά.

Η εικόνα ίσως περιέχει: 3 άτομα, περιλαμβάνεται ο Demosthenes Davvetas, , τα οποία χαμογελούν, άτομα κάθονται
Η εικόνα ίσως περιέχει: 5 άτομα, περιλαμβάνεται ο Demosthenes Davvetas, , τα οποία χαμογελούν, άτομα κάθονται
Η εικόνα ίσως περιέχει: 4 άτομα, περιλαμβάνεται ο Demosthenes Davvetas, , τα οποία χαμογελούν, άτομα κάθονται και κουστούμι
Η εικόνα ίσως περιέχει: 3 άτομα, περιλαμβάνεται ο Demosthenes Davvetas, , τα οποία χαμογελούν, άτομα κάθονται
Jan 062020
 

Μολις εφτασσ Ελλαδα λογω διακοπης των μαθηματων στην Γαλλια εξ αιτιας των απεργιων και προλαβα και παρευρεθηκα στα εγκαινια της συλλογικης εκθεσης που συμμετεχω στην γκαλερι πρισμα στον Πειραιά. Εδώ μπροστά στο έργο μου με τις δύο επιμελητριες της έκθεσης Ε.Καιρακη ( αριστερά όπως βλέπουμε στην φωτο και Μ.Καρατζογλου δεξιά.). In front of my painting yesterday evening with the 2 curators of the exhibition.#ddavvetas

Η εικόνα ίσως περιέχει: 4 άτομα, περιλαμβάνεται ο Demosthenes Davvetas, , τα οποία χαμογελούν, άτομα στέκονται και εσωτερικός χώρος
Η εικόνα ίσως περιέχει: 3 άτομα, περιλαμβάνεται ο Demosthenes Davvetas, , τα οποία χαμογελούν, άτομα στέκονται, παπούτσια και εσωτερικός χώρος
Η εικόνα ίσως περιέχει: 2 άτομα, περιλαμβάνεται ο Demosthenes Davvetas, , τα οποία χαμογελούν, άτομα στέκονται